ใครๆ ก็ชอบดูรูปแมว และเมื่อคุณมีกล้องเพื่อการนี้โดยเฉพาะแล้ว คุณคงแทบรอไม่ไหวที่จะได้ถ่ายรูปเจ้าเหมียวให้สวยยิ่งกว่าเดิม! ต่อไปนี้คือไอเดียที่ควรลองนำไปใช้นอกบ้าน ไม่ว่าคุณจะถ่ายรูปแมวจรแสนเชื่อง น้องแมวของคุณเอง หรือแม้แต่ของเพื่อนก็ตาม
EOS R8/ RF50mm f/1.8 STM/ FL: 50 มม./ Manual exposure (f/1.8, 1/400 วินาที)/ ISO 640
สัญชาตญาณแรกของหลายๆ คนเมื่อเห็นแมวสักตัวหนึ่งคือถ่ายภาพทันทีจากจุดที่ตนเองอยู่ขณะกำลังยืน ภาพที่ได้จึงเป็นภาพมุมสูงที่คุณมองลงไปยังตัวแมว ซึ่งทำให้ดูห่างเหินเกินไป ครั้งต่อไปหากคุณมีโอกาสถ่ายรูปแบบนี้อีก ให้ย่อตัวลงจนกระทั่งกล้องของคุณอยู่ในระดับเดียวกับดวงตาของแมว คุณจะได้สบตาน้องแมวตรงๆ ทำให้เข้าถึงกันได้ทันที!
เลนส์รูรับแสงกว้างอย่าง RF50mm f/1.8 STM หรือ RF45mm f/1.2 STM สามารถเปลี่ยนแบ็คกราวด์ที่ดูยุ่งเหยิงให้กลายเป็นโบเก้นุ่มนวลได้อย่างง่ายดาย น้องแมวจึงกลายเป็นจุดสนใจเพียงหนึ่งเดียว.
EOS R8/ RF50mm f/1.8 STM/ FL: 50 มม./ Manual exposure (f/3.2, 1/800 วินาที)/ ISO 200
ระดับ "สายตาของแมว" ยังช่วยให้คุณได้เห็นความน่ารักซุกซนและสีหน้าของเจ้าเหมียวอย่างใกล้ชิด.
หากมองตานานเกินไปอาจทำให้แมวเข้าใจว่าเป็นการคุกคามได้ ให้กระพริบตาช้าๆ หรือมองดูน้องแมวผ่านหน้าจอ LCD ของกล้องแทน
สิ่งหนึ่งที่มีในกล้อง Canon แทบทุกรุ่นแต่ไม่มีในสมาร์ทโฟนคือหน้าจอ LCD ที่คุณสามารถพลิกออกมาหรือปรับหมุนได้ คุณสมบัตินี้ทำให้การถ่ายภาพจากมุมต่ำง่ายขึ้นมาก!
EOS R6 Mark II/ RF14-35mm f/4L IS USM/ FL: 22 มม./ Manual exposure (f/4.5/ 1/640 วินาที)/ ISO 500
หากน้องแมวยอมให้คุณเข้าใกล้มากๆ ได้ ให้ลองใช้มุมกว้างและถ่ายภาพในระยะใกล้ขึ้น วิธีนี้จะทำให้คุณได้ภาพพอร์ตเทรตที่สมจริงยิ่งขึ้น เหมือนภาพด้านบนที่ดูเหมือนน้องแมวกำลังจะกระโจนเข้าใส่!
การซูมเข้าเพียงอย่างเดียวให้เอฟเฟ็กต์คนละแบบกับการเข้าไปใกล้ตัวแบบ เนื่องจากแบ็คกราวด์และมุมมองของเปอร์สเปคทีฟจะดูแตกต่างกัน.
ฟังก์ชั่นชัตเตอร์เงียบจะช่วยให้คุณถ่ายภาพได้อย่างเงียบเชียบและไม่ทำให้แมวที่ไวต่อเสียงรู้สึกตื่นตระหนก
EOS R6 Mark II/ RF15-35mm f/2.8L IS USM/ FL: 15 มม./ Manual exposure (f/2.8/ 1/800 วินาที)/ ISO 500
การใช้แสงด้านหน้าโดยให้แสงแดดจากด้านหลังคุณส่องลงบนตัวแมวเป็นวิธีที่ง่ายที่สุดในการถ่ายภาพให้มีแสงสว่างเพียงพอ แต่แสงย้อนจากด้านหลังหรือกึ่งย้อนจากด้านหลังที่ส่องลงมาบนขนแมวจะทำให้เกิดเอฟเฟ็กต์ริมไลต์ ซึ่งเป็นเส้นขอบเรืองแสงรอบตัวและทำให้ดูเหมือนน้องแมวเรืองแสงได้.
แสงที่ส่องมาจากด้านหลังแมวจะทำให้ตัวแมวดูมืดลง มีวิธีแก้ไขอยู่สองวิธี ลองประเมินสถานการณ์ดูแล้วเลือกวิธีที่เหมาะสม.
วิธีที่ 1: เปิดรับแสงให้ตัวแมวสว่างขึ้น
ในโหมดครอป 1.6 เท่า/ RF24mm f/1.8 Macro IS STM/ FL: เทียบเท่า 38 มม. /Aperture-priority AE (f/4, 1/30 วินาที, EV+0.7)/ ISO 100
- วิธีการ: ใช้การชดเชยแสงหรือปรับค่าความไวแสง ISO
- ข้อดี: ภาพแมวสว่างขึ้นทันทีโดยไม่ต้องทำอะไรเพิ่มเติม
- ข้อเสีย: รายละเอียดในแบ็คกราวด์อาจสว่างเกินไป (ขึ้นอยู่กับฉาก)
- หมายเหตุ: เหมาะที่สุดสำหรับฉากที่มีความเปรียบต่างต่ำซึ่งพื้นที่ส่วนใหญ่ในแบ็คกราวด์ไม่สว่างเกินไป.
คุณสมบัติของกล้องที่เป็นประโยชน์: การวัดแสง, การชดเชยแสง, Highlight Tone Priority
วิธีที่ 2: ถ่ายภาพแบบ RAW ตั้งค่าเปิดรับแสงให้สว่างกว่าปกติ แล้วปรับแต่งภาพเพื่อกู้คืนรายละเอียด
EOS R50 V/ RF-S55-210mm f/5-7.1 IS STM/ FL: 55mm (88mm equivalent)/ Aperture-priority AE (f/5, 1/640 sec, EV-0.7)/ ISO 1600
- วิธีการ: เปิดใช้งานการถ่ายภาพแบบ RAW ลดการเปิดรับแสงลงเล็กน้อยเพื่อคงรายละเอียดในส่วนไฮไลต์
- ข้อดี: คงรายละเอียดในส่วนไฮไลต์ไว้ได้ ควบคุมสมดุลความสว่างได้มากขึ้น
- ข้อเสีย: ต้องปรับแต่งภาพก่อนแชร์ ภาพจะดูมืดเกินไปตอนอยู่ในกล้อง
- หมายเหตุ: ใช้ได้ผลดีกับฉากที่มีแบ็คกราวด์สว่างมาก ใช้ฮิสโตแกรมเพื่อให้แน่ใจว่าส่วนที่เป็นไฮไลต์ไม่สว่างเกินไป.
คุณสมบัติของกล้องที่เป็นประโยชน์: การวัดแสง, การชดเชยแสง, ฮิสโตแกรม
EOS R8/ RF70-200mm f/2.8L IS USM/ FL: 135 มม./ Manual exposure (f/2.8, 1/1000 วินาที)/ ISO 1000
แสงย้อนจากด้านหลังอาจทำให้เกิดเอฟเฟ็กต์อย่างอื่นได้ด้วย เช่น แบ็คกราวด์ที่มีวงโบเก้ระยิบระยับ.
- ขั้นตอนที่ 1: มองหาแบ็คกราวด์ที่มีแหล่งกำเนิดแสงเป็นจุด เช่น ดวงอาทิตย์ที่ส่องแสงผ่านใบไม้หรือไฟประดับในยามค่ำคืน เคล็ดลับ: เพื่อผลลัพธ์ที่ดียิ่งขึ้น ควรให้แหล่งกำเนิดแสงเหล่านั้นอยู่ไกลออกไป เนื่องจากภาพจะเบลอไม่พอหากแหล่งกำเนิดแสงอยู่ใกล้ตัวแมวมากเกินไป
- ขั้นตอนที่ 2: ใช้ค่า f ต่ำ (ค่า f ตัวเลขน้อยๆ) ยิ่งใช้ค่า f ต่ำเท่าใด วงโบเก้ก็จะใหญ่ขึ้นเท่านั้น!
อ่านเพิ่มเติมได้ที่:
4 ขั้นตอนง่ายๆ ในการถ่ายภาพวงกลมโบเก้ที่เข้าใจยาก!
หากต้องการให้ภาพดูน่าประทับใจยิ่งขึ้น ให้เปลี่ยนโฟร์กราวด์เป็นโบเก้ด้วย หาโฟร์กราวด์ที่คุณสามารถถ่ายภาพทะลุผ่านได้แล้วถ่ายในระยะใกล้ ต้องใกล้เพียงใดจะขึ้นอยู่กับระยะโฟกัสใกล้สุดของเลนส์ของคุณ อะไรที่ใกล้กว่าระยะดังกล่าวจะกลายเป็นภาพเบลอ!
ไอเดียสำหรับโฟร์กราวด์:
- หญ้า: แสงที่สะท้อนจากพื้นหญ้า (โดยเฉพาะอย่างยิ่งหญ้าที่เปียก) สามารถสร้างวงโบเก้ได้เช่นกัน!
- ดอกไม้: เหมาะสำหรับการแต่งแต้มสีสัน
เลนส์เทเลโฟโต้โดยทั่วไปจะมีระยะชัดตื้น ซึ่งคุณสามารถใช้ในการเบลอแบ็คกราวด์และโฟร์กราวด์ได้อย่างง่ายดาย ใช้เลนส์ความไวแสงสูง (เลนส์ที่มีรูรับแสงกว้างสุดใหญ่กว่า) เช่น เลนส์ RF70-200mm f/2.8L IS USM เพื่อผลลัพธ์ที่ดียิ่งขึ้น แม้จะมีวิธีอื่นๆ ที่ช่วยให้โบเก้เด่นชัดขึ้น แต่วิธีที่ง่ายที่สุดคือการลดค่า f
เคล็ดลับข้อนี้ต้องอาศัยทักษะในการสังเกตมากขึ้น แทนที่จะเบลอสิ่งแวดล้อมที่อยู่รอบๆ ให้คุณดูว่าจะสามารถจัดองค์ประกอบภาพอย่างไรให้สิ่งแวดล้อมมีส่วนร่วมในภาพ ซึ่งทั้งหมดจะขึ้นอยู่กับฉากและความคิดสร้างสรรค์ของคุณ! ต่อไปนี้คือภาพตัวอย่าง.
เส้นนำสายตาและสีคู่ตรงข้าม
EOS R6 Mark II/ RF15-35mm f/2.8L IS USM/ FL: 15 มม./ Manual exposure (f/4, 1/640 วินาที)/ ISO 800
ในตัวอย่างด้านบน ขนของเจ้าแมวส้มดูโดดเด่นด้วยความเปรียบต่างสูงตัดกับแบ็คกราวด์สีน้ำเงิน ซึ่งเป็นการใช้ทฤษฎีสีผ่านสีคู่ตรงข้าม การรวมเอาราวทั้งสองฝั่งเข้ามาด้วยทำให้เกิดเป็นเฟรมภาพที่ช่วยดึงความสนใจไปยังตัวน้องแมวและทำให้ภาพดูมีความลึกไปพร้อมกัน ในขณะที่ขั้นบันไดช่วยให้ภาพดูมีพื้นผิวและรูปลักษณ์ที่น่าสนใจ.
เส้นแนวทแยงและการควบคุมรูรับแสง
EOS R6 Mark II/ RF15-35mm f/2.8L IS USM/ FL: 16 มม./ Manual exposure (f/5, 1/640 วินาที)/ ISO 800
คุณจะรู้ได้ว่าเจ้าแมวกำลังจะเริ่มปีนป่ายเมื่อน้องหมอบลง หลังแบนราบ และมองขึ้นไปยังตำแหน่ง "เป้าหมาย"! กิ่งก้านของต้นไม้มักทำให้เกิดเส้นในแนวทแยง ลองดูว่าคุณจะสามารถนำกิ่งไม้เหล่านี้มาใช้ในองค์ประกอบภาพได้อย่างไร ภาพนี้เป็นภาพที่ "โดนใจทาส" เพราะลำตัวของน้องแมวทำให้เกิดเส้นแนวทแยงด้วยเช่นกัน
ดอกไม้และใบไม้คือองค์ประกอบที่ช่วยเพิ่มสีสันในเฟรมได้เป็นอย่างดี ลองพิจารณาดูว่าคุณต้องการคงรายละเอียดในแบ็คกราวด์ไว้เพียงใดและปรับรูรับแสงให้เหมาะสม ในภาพนี้ ช่างภาพใช้ค่า f/5 ค่ารูรับแสงนี้จะทำให้ดอกไม้เบลอพอจนตัวแมวโดดเด่นออกมาโดยที่ยังคงรูปร่างของดอกไม้และใจกลางดอกที่มีสีชมพูเข้มเอาไว้ได้.
1. ควรใช้เลนส์รุ่นใดดี
ภาพในบทความนี้ถ่ายโดยใช้เลนส์หลายรุ่น ดังนั้น ความจริงแล้วจึงขึ้นอยู่กับว่าน้องแมวยอมให้คุณเข้าใกล้ได้มากแค่ไหนและสไตล์ของภาพที่คุณต้องการถ่ายได้มากกว่า สิ่งสำคัญคืออย่ารุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวของน้องแมว! หากคุณต้องถ่ายภาพแมวจรหรือน้องแมวที่ไม่คุ้นเคยกันเท่าใดนัก ควรเริ่มต้นด้วยการใช้เลนส์เทเลโฟโต้ถ่ายภาพในระยะใกล้ก่อน และใช้ระยะประมาณ 50 มม. เมื่อคุณต้องการให้เห็นสภาพแวดล้อมโดยรอบมากขึ้น.
อ่านเพิ่มเติมได้ที่:
ผู้เชี่ยวชาญขอแชร์: เคล็ดลับและเทคนิคในการถ่ายภาพแมวไม่ซ้ำใคร
4 แนวคิดเกี่ยวกับเลนส์ที่จะพลิกโฉมภาพถ่ายของคุณ
2. ควรเปิดใช้งานฟังก์ชั่นใดบ้าง
ในเมนู AF อย่าลืมเปิดใช้งานฟังก์ชั่นต่อไปนี้:
- การโฟกัสอัตโนมัติ: Servo AF
- ตัวแบบที่ตรวจจับ: สัตว์
- Eye Detection
การตั้งค่าเหล่านี้จะช่วยให้กล้องสามารถตรวจจับและโฟกัสที่ตัวน้องแมวได้รวมถึงดวงตา และติดตามตัวแบบได้แม้ในขณะเคลื่อนไหว การถ่ายภาพในโหมดชัตเตอร์เงียบก็ช่วยได้เช่นกัน
3. ควรใช้ค่าการเปิดรับแสงเท่าใด
ความเร็วชัตเตอร์ที่เหมาะสมจะขึ้นอยู่กับว่าน้องแมวขยับตัวมากแค่ไหน หากคาดเดาได้ยาก โดยทั่วไปคุณควรใช้ความเร็วชัตเตอร์ประมาณ 1/500 วินาทีเพื่อหยุดการเคลื่อนไหวของน้องแมว หากน้องแมวกำลังเล่นหรือขยับตัวมาก ให้ใช้ความเร็วชัตเตอร์มากขึ้นอีกที่ประมาณ 1/1000 วินาที หากกำลังนอนหลับ หรือคุณมั่นใจว่าน้องแมวจะไม่ขยับตัวเลยแน่นอน คุณสามารถใช้ความเร็วชัตเตอร์ช้ากว่า 1/500 ได้หากจำเป็น
การตั้งค่ารูรับแสงจะขึ้นอยู่กับระดับการเบลอของแบ็คกราวด์ที่คุณต้องการ.
- หากแบ็คกราวด์เบลอไม่สำคัญเท่าใดนัก ตั้งค่ารูรับแสงและความไวแสง ISO ให้เหมาะกับความเร็วชัตเตอร์ที่คุณใช้ ใช้โหมด Shutter-priority AE ได้เลยเพื่อให้การตั้งค่าต่างๆ สมดุลกันเร็วขึ้น!
- หากแบ็คกราวด์เบลอคือสิ่งสำคัญ คุณมีสองทางเลือก
ก) ใช้โหมด Aperture-priority AE และตั้งค่า f ให้ต่ำที่สุด วิธีนี้เหมาะสำหรับสถานที่ที่สว่าง เนื่องจากความเร็วชัตเตอร์อาจช้าเกินไปในสถานการณ์ที่มีแสงน้อย
ข) ใช้โหมดการเปิดรับแสงแบบแมนนวลและความไวแสง ISO อัตโนมัติ ตั้งค่า f และความเร็วชัตเตอร์ตามต้องการ
Join the conversation